Info

Verslag reis 2 - 2019


                                             Reis 2  2019 


Maandag:

vandaag werden we gewekt door Jeanette, Ricardo en Eveline. De geluidsbox was weer mee en het liedje Guten Morgen van Nana Mouskouri galmde over de gangen van het hotel. Nadat iedereen weer opgefrist en aangekleed waren lieten we het ontbijt weer lekker smaken. Vandaag ben ik met de langlaufgroep meegegaan.

Ik moet zeggen dat de groep goed op elkaar ingespeeld is want om 09.00 uur precies zat iedereen met een zonnig humeur is de bus. Jetje onze chauffeur bracht de langlaufgroep naar de Spacejet en de skiers werden vervolgens een halte verder onderaan de Achterjet eruit gezet.

Voordat we op de langlauflatten stapten kregen we van Renske eerst een intensive warming up. Alles moest los zijn voordat we de loipes van flachau gingen bedwingen. Na de warming up stapte de meeste in hun ski’s en hop weg waren ze. Frank moest nog even een sanitaire stop maken waardoor hij enige achterstand opliep. Winfred was al bijna niet meer te zien en Sven zag ik heerlijk naast Jaq aan de wandel richting een groepje lopen die iets voor hun aan het glijden waren. We waren al even onderweg en plots zag ik Frank samen met Maurice als een TGV Trein aankomen glijden.

Onderweg werden door Tamara samen met Mirella de nodige sneeuwengeltjes gemaakt. Anderen werden niet geheel vrijwillig ook in contact gebracht met de hopen sneeuw aan de zijkant van de loipes. Onze eerste stop was bij het bakkertje. Daar werd er heerlijk gesmuld van de apfelstrudel en warme chocomel.
Na deze stop werd de groep in tweeën gedeeld. Een snelle en een net iets minder snelle groep vervolgde hun weg op de loipes naar onze volgende stop “Klaus”. Voor de insiders onder ons, de beste lunchplek van Flachau.

Om 15.30 uur gingen we naar het hotel waar we ons gingen opfrissen voor het eten en natuurlijk de feestavond die op het programma stond. Iedereen moest zich daarvoor verkleden in leuke en ludieke pakken.

Om 20.00 uur ging het dan ook meteen helemaal los. Muziek van Frans Bauer, de Snollebollekes en nog veel meer artiesten kwamen voorbij. Het is eigenlijk ondoenlijk om te beschrijven wat we meegemaakt hebben. Ik zou daarom ook zeggen kijk naar de vele kiekjes die gemaakt zijn. Die zeggen meer dan 1000 woorden.
Om 21.30 uur was het feest ten einde en iedereen was ook zo vertrokken richting hun mandje.




Onze eerste langlauf, Ski en wandel dag (Zondag)

Vanochtend werden we om 7 uur gewekt door Eveline, Ricardo en Herma. Dat ging voor de eerste dag al aardig luidruchtig! Ik heb zo het idee dat het in de loop van de week nog heftiger zal worden. Ruim voor 8 uur waren de meeste deelnemers en begeleiders al beneden. Gelukkig konden we al ontbijten en iedereen genoot daar weer van. Wel merkte ik wat zenuwen in de eetzaal. Giovanni die vandaag voor het eerst op echte sneeuw zal gaan skiën. Hij heeft in Nederland al wat lessen op een borstelbaan gehad. Maar dat was het niet. Wat was het dan wel?

Op een gegeven moment hoorde ik dat er twee dames, Annebet en Mirella niet zo goed hadden geslapen. Neeltje zou vandaag op de skilatten de pistes onveilig gaan maken. Maar ze was zo aan het dromen over langlaufen dat ze liever de loipes wilde gaan verkennen. Nadat we dat besloten hadden zag ik een brede glimlach op haar gezicht. Na het ontbijt maakte iedereen zich gereed voor vertrek. De ski’s en de schoenen werden in de bus gezet en even na negenen vertrokken we richting de pistes en de loipes.

De Langlaufgroep werd afgezet in flachau bij P2. De skiërs gingen door naar Altenmarkt om de eerste pistes te kunnen pakken.
Zelf ben ik vandaag met de skigroep meegegaan. Voor degene die Altenmarkt niet kennen, daar ligt een mooie piste die voor iedereen te goed te skiën is. Herma en Eveline waren met de skigroep meegegaan om ons aan te moedigen. Snel zag ik dat een ieder de slag goed te pakken kreeg. Er gingen al redelijk snel een aantal de gondel in om de pistes boven onveilig te maken.

Rond het middag uur werd er beneden in het restaurant de lunch genuttigd. Lekkere koppen soep, friet en andere Oostenrijkse gerechten zag ik voorbijkomen. En waarom weet ik dat het lekker was, dat zag ik aan de glimlach op iedereen zijn gezicht!

Na de lunch werden nog enkele afdalingen gedaan totdat op een gegeven moment de langlaufers ons op kwamen halen. Ik hoorde Frank luidkeels roepen dat hij kampioen was geworden. Niet alleen ik hoorde dat overigens. Alle skiërs druppelde binnen en kwamen naar de bus. Enkele meters onderweg naar het hotel ging de discobus aan. Luidkeels werd er gezongen totdat we aankwamen bij het Hotel.

Om 18.00 uur aan tafel voor het eten en daar werden de eerste ervaringen uitbundig met elkaar gedeeld. We aten ons bordje snel leeg want om 20.00 uur start de bingo on de leiding van Renske, Ewout en hun assistent Giovanni.

En ja hoor om 20.00 uur gingen we van start. De ballen werden vakkundig door het hoofd ballentoezicht op het bord geplaatst, nadat Giovanni een draai aan het rad had gegeven. Mooie opdrachten zoals “breng mij een linker schoen” en natuurlijk de vele bingo’s zorgde ervoor dat iedereen een prijs had gewonnen. Tijdens de pauze werden we aangenaam verast. Er kwamen schalen met chocola op de tafels, Renske ons spreekstalmeesteres vertelde ons dat we die van onze Roger hadden gekregen. Het applaus wat daarop volgende was oorverdovend. Ja Roger je word gemist!! Heel erg bedankt voor de lekkere traktaties.

Na de bingo gingen de meeste naar bed. Een enkele nam nog een drankje aan de bar en sloten hun dag daar af.



De aankomst in Hüttau (zaterdag)
Het was ongeveer 07.00 uur toen de meeste van ons de ogen open deden, Langs de weg heel veel sneeuw!! Het landschap was gevuld met het mooie witte goud, overal waar we keken! Toen we echt de slaap uit hadden en keken door de vooruit van Jet zagen we een hele mooie zonsopgang. Zie fotoalbum!

Na een korte stop rond de klok van 08.30 uur reden we naar het Hotel waar we om 10.30 uur aankwamen. Aldaar werden we hartelijk begroet door Hubert en Birgit. Ook door Peter (reisleider reis 1), die was er namelijk nog . Om 11.45 uur zaten we aan de heerlijke lunch om daarna vervolgens naar de skiverhuur te gaan.

Nadat alle stickers waren geplakt en de gehuurde spullen in de bus lagen was het drukke gedeelte van de dag klaar. Terug in hotel waren er enkele die hun oogjes niet meer open konden houden en gingen hun bedje opzoeken. Zoals gewoonlijk waren er ook nog een paar hyper en gingen Huttau onveilig maken.

Om 18.00 uur gaan we het Diner nuttigen en dan verwacht ik dat het snel rustig zal worden in het hotel. Mochten er toch nog noemenswaardige dingen gebeuren, lezen jullie dit natuurlijk in het verslag van morgen!!
 
Gr Danny



Het vertrek (vrijdag)
Vandaag is het dan zover: Reis 2 vertrekt, naar Oostenrijk. Er staat ons heel veel sneeuw te wachten in Oostenrijk.
In de aanloop naar het vertrek werd ik meerde malen gebeld door zowel begeleiders als deelnemers met de vraag: “we gaan toch wel he!!”
Ik kon dan met een gerust hart vertellen dat onze connecties in Oostenrijk zoals bijvoorbeeld Hubert ons de hele tijd goed op de hoogte hadden gehouden van de condities. 

De woorden van Hubi waren: Sie haben es noch nie so schön hier gesehen. Voor degene die hun duits weer even moeten oppoetsen:  Het is hier nog niet zo mooi geweest. Zoals het nu eruit laat zien zijn de weergoden ons erg gunstig gezind en zullen ons trakteren op vele zonnestralen!

Rond 19:15 staat de bus al klaar, de begeleiders zoals Joke, Jaqueline en Tamara staan te trappelen om weg te gaan. In Numansdorp stappen de meeste deelnemers in de bus.
Het is een gezellige knuffelbende van ja welste!! Snel worden al onze spullen uit de auto’s geladen en in krijgen een plekje in de bus. Wanneer iedereen een plekje in de bus heeft gevonden en zich genesteld hebben voor de reis, vertrekken we rond 19.45 uur naar Utrecht.

Onderweg is er weinig verkeer en zijn dan ook heel mooi op tijd in Utrecht. Zo vroeg dat nog niet iedereen aanwezig is om in te stappen. De taxi die Albert en Henk kwam brengen wist niet meer waar Utrecht lag. Maar goed uiteindelijk wist de chauffeur het te vinden.

Nadat iedereen die in Utrecht moet opstappen een plekje in de bus heeft gevonden, rijdt Ron, de ‘aanrijchauffeur’ ons naar Zevenaar.
Daar stapt het laatste deel van de groep in die alleen uit begeleiders bestaat  en nadat er aan het verplichte halfuur rust is voldaan, in het kader van het rijtijdenbesluit, vervolgen we onze weg richting Oostenrijk.  

We rijden tot Fernthal door, waar Jetje, onze vaste opper chauffeur het van Ron overneemt. Jet zal de rest van de week onze chauffeur zijn, en daar is iedereen weer heel blij mee. Met de woorden van hubert nog in onze gedachten rijden we met 45 reisgenoten de nacht in richting het winterwonderland!!




Bizarre aanloop

Zoals vele weten is dit mijn eerste jaar als reisleider van reis 2. Ik ga al ruim een decennium mee met de stichting maar heb dit nog nooit meegemaakt. In de aanloop naar onze reis zijn er drie begeleiders afgevallen. Allemaal om verscheidene redenen.

Allereerst Roger, die helaas een dierbare heeft verloren en nog heel veel moet regelen in Nederland. Kort hierna berichte Roger dat hij onverhoopt ook nog een nekhernia had, bedrust is wat hem opgedragen is. Wat een pech. Roger vertelde me dat hij ons vanuit zijn bed gaat volgen aankomende week. Of we veel foto’s wilde maken. Doen we!!  Wij wensen Roger dan ook heel veel sterkte de aankomende tijd. Het feit dat Roger niet bij ons is zal zeker gevoeld worden aankomende week!!

Flip en Adriaan hadden zich voor het eerst opgegeven en hadden er erg veel zin in!! Beide belde mij kort achter elkaar met de mededeling dat ze om fysieke redenen niet mee konden. Erg balen dus.

Meteen na het bekend worden van onze afvallers gingen de meeste opzoek naar vervangers. Via Peter (reisleider reis 1) werd Cornia naar voren geschoven. Ik sprak haar even kort aan de telefoon en het enthousiasme spatte ervan af. Ik realiseerde me tevens dat er binnen onze stichting een begeleidster rond zwierf de meer uren op de piste maakt dan de meeste andere van ons. Dat is Ilse. Toen ik haar een appje stuurde was ze om! Topper. En als laatste hebben we Michael gevonden. Een knuffelbeer die ook geen onbekende van ons is. Geregeld!! Of……….

op de woensdag voor vertrek werd ik gebeld door de woongroep waar onze Henk Zwartbol verblijft. Henk is ziek Danny en kan niet mee!! Zucht.. Wat jammer. We wensen Henk dan ook beterschap. In onze gedachten ben je erbij hoor!!

Het is nu vrijdag ochtend en alle puntjes zijn op de wel bekende i gezet. Ik hoorde dat er bij menige deelnemer de zenuwen nu aardig zijn toegenomen. Uit betrouwbare bron kan ik vertellen dat dit niet alleen bij de deelnemers het geval is.
 
Tot vanavond allemaal.
We gaan er een mooie week van maken!!



 
Share our website