reisverslag reis Danny 2026

    


De aanloop naar de reis was weer erg tumultueus. Roger jullie allen wel bekend zou samen met zijn dochter Sara mee gaan dit jaar. Echter kreeg ik kort voor vertrek het vervelende nieuws dat Roger met een acute hernia te maken had. Wat was dat balen zeg! We hebben alle opties bekeken maar het ging niet lukken. Alle kennissen werden aangeboord om twee vervangers te zoeken. En het was weer gelukt.

Herman en Lianne gaven aan het erg leuk te vinden om mee te gaan. Wel nog even kijken of ze vrij konden krijgen. Natuurlijk gelukt. Iedereen had nu een eigen begeleider.

Vrijdag rond een uur of 19.00 was ik bij de eerste opstapplaats in Numansdorp. Man wat een weerzien was het. De meeste deelnemers stappen daar op namelijk. De knuffels vlogen in het rond en soms zag ik ook een traantje van geluk. We gaan weer!! In zowel Utrecht als Zevenaar pikten we de laatste mensen op om vervolgens de nacht in te rijden. Het is toch altijd weer een happening om de bus ingepakt te krijgen. Er ging namelijk ook een eigen gemaakte elektrische rolstoel mee. Hans heeft deze in zijn eigen tijd gemaakt. Wat een held!

O ja onze Luuk gaf in Numansdorp aan dat hij zijn ski-jas vergeten was. Wel erg belangrijk gezien het feit dat we de hele week op de latten staan! Zijn ouders zijn met gepaste spoed naar huis gereden en kwamen in Utrecht de jas brengen.
Halverwege naar Duiven brak bij de Roel enigszins de paniek uit. De knieband was thuis achter gebleven. Geen paniek onze Wim had er nog een over en deze kon Roel de hele week lenen. Opgelost!

Het bleef heel lang gezellig en druk in de bus. We hadden namelijk veel aan elkaar te vertellen, we hadden per slot van rekening elkaar heel lang niet gezien!
Rond een uur of 11.00 kwamen we aan in Hüttau. We hebben heerlijk gegeten om vervolgens om 13.30 uur naar de skiverhuur te gaan. Iedereen was weer voorzien van de nodige spullen. De Bus is vervolgens naar het hotel gegaan. Jolanda en ik zijn nog de skipassen gaan halen en wat kleine boodschappen. We hadden van een aantal een klein boodschappenlijstje gehad. Omstreeks 15.30 waren alle klussen geklaard.

Een grote groep is naar de lokale kroeg waar de nodige drankjes werden genuttigd.
Vanavond zal het zoals gewoonlijk snel bedtijd zijn aangezien de uren die we in de nacht te kort zijn gekomen we even moeten inhalen.

Alle belevenissen van morgen zullen jullie lezen in het volgende verslag!

Lieve groet vanuit Oostenrijk.


Zondag 11 januari

Na een lekkere lange nacht geslapen te hebben werden we vanochtend gewekt door Roos en Jopie> Ze hadden pakken aan wat leek alsof ze op hun handen liepen. Een heel leuk en apart gezicht! O ja en de muziek stond natuurlijk op standje gevaarlijk. Ik kan jullie vertellen wakkere werd je er echt wel van. Om stipt 08.00 uur zaten we met ons allen aan het heerlijke ontbijt. Je voelde al wel een beetje de spanning in de lucht hangen. Want per slot van rekening is dit onze eerste echte langlauf, wandel en ski dag.

Je merkt toch bij zo een eerste dag dat iedereen weer even in het ritme moest komen. Vorig jaar werden s ’ochtends onze spullen met militaire precisie ingepakt onder de leiding van Vincent. Die kon er dit jaar niet bijzijn en moest deze taak overgenomen worden. Maar onze chauffeur Arie bergreep wat hem te doen stond en pakte het stokje over. Zitten we allemaal in de bus en doe ik een materiaal check, zie ik wat verschrokken gezichten. Zei die nou Skischoenen? O jee die staan nog in het ski ruim van het hotel, TOCH? Even kijken… O nee toch al in de bus..  Met enige vertraging reed de bus omstreeks 09.10 naar de skiverhuur. Daar stonden nog wat ski’s die wat klein onderhoud hadden ondergaan.

De wandelaars en langlaufers werden afgezet bij de Spacejet. Snel daarna werden we enthousiast uitgezwaaid om vervolgens naar de Achterjet te gaan.

Wat een mooie ski dag was het.. De zon scheen en de lucht was blauw. links en rechts werd ik ingehaald door joelende deelnemers. De een nog harder dan de andere. Bij de lift was er een medewerkster die net daar was komen werken. Wij nemen namelijk altijd de artiesten ingang maar dat was bij haar nog niet bekend. Dit scheelt ons namelijk wachttijd. En tijd willen we niet verliezen. We willen per slot van rekening zoveel mogelijk op de latten staan.

De beugel skiërs gingen als de brandweer. We hebben dit jaar ook een nieuwe deelneemster, FROUKE.. Samen met Marian zag ik haar de eerste meters maken. Perfecte combinatie al zeg ik het zelf. Ook sommige deelnemers hadden een andere begeleider. Lianne was gekoppeld aan Remon. Niets mis mee. Frederique moest op les bij Wim om Henk met de beugel naar beneden te brengen. Snappen jullie het nog?.. Laat ik zo zeggen het was een mooie zonnige ski-dag.

Ook in de wandel / langlauf groep zat de stemming er goed in. De eerste meters werden met elegantie in de loipes gemaakt. Ook wisten een aantal dat je met sneeuw ook andere dingen kan doen. Sneeuwballen gevecht stond op het menu. Ook werd de eerste stop al snel ingelast vanwege wat materiaal pech. Maar de groep was in opperste stemming en genoot van het mooie weer en sneeuw dat er voldoende was.

Om 15.30 uur stond de bus voor ons klaar die ons naar het hotel bracht. Om 18.00 uur werd de warme maaltijd genuttigd.

Om 20.00 uur begon de karaoke avond. 14 optredens stonden ons te wachten. De eetzaal was omgetoverd tot een hawaiaanse disco. Wat zag het er mooi uit. De deelnemers waren allen gekleed in nou ja zomerse kleiding met mooie boa’s uit Hawaï. Wat was het leuk zeg. De nummers werden uit volle borst meegezongen. Ik zou zeggen kijk op de foto’s en jullie begrijpen wat ik bedoel! Rond de klok van 22.00 uur werden de laatste noten ons toegezongen. Moe maar voldaan ging ieder zijn weg naar zijn of haar eigen mandje.

Lieve groeten uit het koude, besneeuwde maat droge Oostenrijk


Maandag 12 januari

Na een welverdiende nachtrust (al was het bij sommigen vast nog wat langer feest in dromenland na die hawaiaanse karaoke) werden we vanochtend weer vrolijk gewekt door Roos en Jopie. Vandaag geen pakken op de kop, maar wel dezelfde standje-gevaarlijk-muziek die je ogen in één klap open knalt. Om stipt 08.00 uur zaten we weer braaf aan het ontbijt. De spanning van gisteren was er nog wel, maar vandaag voelde je vooral: iedereen begint het te snappen.

Weer die bekende militaire precisie bij het inpakken, Arie heeft het stokje inmiddels goed vast. Materiaalcheck… skischoenen? Check. Stokken? Check. Mensen? Check. Om 08.50 rolde de bus al weg richting de liften. Vandaag geen verrassingen in het ski ruim, alles zat keurig in de bus.

De skiërs scheurden enthousiast door naar de Achterjet. En wat een verschil met gisteren! Iedereen stond vandaag veel vaster op de latten. De bochten werden strakker, de snelheid hoger, de smiles breder. De zon liet het vandaag afweten, het was lekker bewolkt en grijs, maar de sneeuw conditie was prima.

Rond de middag werd er tussen de middag even goed bijgetankt. Lekkere warme gerechten, soep, schnitzels, pasta – je kon werkelijk alles krijgen en het smaakte nóg beter na al die mooie afdalingen. Iedereen zat er lekker bij met een rood hoofd van de kou én het plezier.

En dan Jack… die jongen ging vandaag helemaal los. Op een gegeven moment zien we hem ineens op één been een flink stuk van de piste af suizen. Ja, één been! Of het nou bravoure was, een nieuwe techniek of gewoon pure overmoed – het zag er in ieder geval spectaculair uit. De joelende aanmoedigingen langs de kant waren niet van de lucht.

Ook de beugel-skiërs maakten vandaag flinke stappen vooruit. Frouke ging al een stuk zelfverzekerder mee met Marian, Herman en Remon vormden een topteam, en Frederique en Wim skieden Henk soepel naar beneden. Dorina werd vandaag door Daniëlle met beleid en een flinke dosis geduld naar beneden gebracht. Marco, werd vandaag grotendeels door Jaap ondersteund. Angelique had een beetje zichtproblemen – prachtig om te zien hoe soepel dat ging. Juliano en Harold vormden samen een sterk duo en gleden lekker synchroon de pistes af. En niet te vergeten: Luuk en Jolanda, die als team ook weer keurig op elkaar ingespeeld waren en de hele dag stralend van de berg kwamen.

De wandel/langlaufgroep was vandaag alleen een wandelgroep. Om de groep lekker bij elkaar te houden gingen we een mooie, toegankelijke wandeling maken waar onze rolstoel ook prima meekon. De bus zette ons af bij het Thermenbad in Altenmarkt en vandaar liepen we richting Flachau. Het eerste stuk langs de Enns was echt prachtig: bevroren bomen, overal dikke sneeuw en een serene rust. Ondanks de kou en de sneeuw hield de rolstoel het supergoed vol – geen enkel probleem.

Halverwege ploften we neer bij het bekende bakkertje in Reitdorf. Daar hebben we heerlijk gesmuld van worstjes, flammkuchen en al dat lekkere bakkerij-spul. Iedereen met een grote glimlach en een warm hoofd van binnen. Daarna liepen we verder, nu langs wat drukkere wegen, maar nog steeds goed begaanbaar, tot we uiteindelijk in Flachau aankwamen. Daar sloten we de wandeling af met een paar leuke, actieve spelletjes – lekker lachen en bewegen – voordat we de lekkere warme bus in mochten kruipen.

Om 15.30 stond de bus weer trouw te wachten. Terug in het hotel, even opwarmen, douchen en om 18.00 uur genoten we van een heerlijke warme maaltijd. Iedereen moe, maar voldaan en vooral: superblij met hoe goed het vandaag ging.

Vanavond gaan we pubquizen.. We zijn benieuwd naar de belevingen. Dat zullen jullie lezen in het verslag van morgen.

Morgen weer een dag vol pistes en plezier. Hopelijk blijft de sneeuw nog even lekker vallen vannacht.

Lieve groeten uit het nu nóg wittere, besneeuwde en koude Oostenrijk! ❄️



Dinsdag 13 januari

Goedemorgen vanuit het zonovergoten Oostenrijk! Na weer een nachtje heerlijk doorslapen (of in elk geval proberen na al die frisse berglucht) werden we vanochtend op de vertrouwde manier gewekt door Annelies en Giovanni gekleed in een uniform. Muziek op standje gevaarlijk, iedereen meteen wakker en klaar voor dag drie. Om 08.00 uur zaten we weer keurig aan het ontbijt, de sfeer was ontspannen maar ook vol verwachting – vandaag zou het nog beter gaan dan gisteren.

Arie had alles weer strak geregeld, materiaalcheck was vlekkeloos, skischoenen zaten wél in de bus en om 09.04 vertrokken we. Skiërs naar de Achterjet, wandelaars naar Altenmarkt.

En wat een dag werd het! Prachtig weer: strakblauwe lucht, stralende zon en een lekker briesje dat net niet te koud was. De pistes waren in topconditie en iedereen stond nóg zekerder op de latten dan gisteren. De bochten werden gesneden, de snelheid zat erin en de hele groep vloog over de berg. Tussen het skiën door ploften we regelmatig neer op een zonnig terrasje. Lekker een Appelsap, koffie of een ander lekker drankje in de zon – genieten ten top. Je zag de rode wangen niet alleen van de kou, maar ook van al dat gelach op het terras.

het ging weer supergoed. Frouke maakte met Marian flinke meters, Lianne en Remon waren als vanouds een geolied team, Frederique en Wim brachten Henk soepel naar beneden. Dorina werd door Daniëlle weer keurig begeleid, Giovanni gleed onder toeziend oog van Sylvia lekker mee en Bastiaan had Hans als betrouwbare steun in de rug. Juliano en Harold vormden ook vandaag weer een sterk duo, synchroon en met veel schwung. Luuk en Jolanda deden het eveneens uitstekend als team – stralend van de berg af. Onze Jaap en Angelique namen Marco weer mee in de beugel en hadden heel veel schik.

En dan Jack… onze held van gisteren met zijn één-been-actie. Vandaag probeerde hij weer iets James Bond-achtigs uit te halen, maar helaas: tijdens die spectaculaire move ging het net even mis. Hij kwam ongelukkig op zijn ski terecht en haalde een kleine snee in zijn bil op. Niets ernstigs gelukkig, wel een paar hechtingen, een beetje pijnlijk zitten de rest van de dag, maar Jack bleef lachen en kreeg veel lieve aandacht in het hotel.

De wandelgroep had vandaag gekozen om van Altenmarkt naar Radstadt te wandelen. Nadat de bus ons bij het Bahnhof had afgezet, liepen we eerst Altenmarkt in om een lekkere warme chocolade te drinken (of iets anders, natuurlijk). We vonden een gezellig plekje in een Gasthaus en genoten even van de warmte en de gezelligheid. Daarna op pad! Het dooide flink en er lag een dikke ijslaag op de sneeuw, maar het zag er toch allemaal nog hartstikke winters uit. We liepen weer langs de Enns – prachtig uitzicht, al hing er in het dal een dikke wolkenlaag. De skiërs hadden zon, wij hadden sfeer en dat was ook prima.

Het was een mooie, grotendeels vlakke wandeling, alleen het laatste stukje bij Radstadt was steil omhoog. Een aantal mensen begon al wat moe te worden, maar met z’n allen hebben we het geflikt. Ook de rolstoel had even wat moeite met die helling, maar heeft het dapper gered – respect!

In het pittoreske centrum van Radstadt hadden we een leuk restaurant gevonden voor de lunch. Het personeel was super aardig en geduldig met onze hele club, dikke pluim daarvoor! Op tafel stonden hotdogs, wafels, veel tosti’s en al dat lekkere eten dat na zo’n wandeling smaakt als een feestmaal.

Na de lunch zijn we rustig teruggelopen over ongeveer dezelfde weg. Best een flinke afstand, toch weer zo’n 7 km, en toen we bij de bus aankwamen waren we allemaal behoorlijk moe in de benen. Maar wat een mooie dag was het weer: vol spelletjes, grapjes, gelach en gewoon heel veel plezier met elkaar.

Om 15.30 stond de bus weer trouw te wachten. Terug naar het hotel, even opfrissen, en om 18.00 uur smulden we van een lekkere warme maaltijd. Iedereen moe van al dat skiën, wandelen, zonnen en lachen, maar vooral superblij met weer een topdag.

Morgen hopen we op nóg meer zon (en hopelijk geen nieuwe James Bond-stunts met bijwerkingen).

Lieve groeten uit het zonnige, besneeuwde en nu ook licht gebruinde Oostenrijk! ☀️❄️


woensdag 14 januari

Goedemorgen vanuit het prachtige Oostenrijk! Vandaag was het een korte ski dag maar o zo leen leuke middag gehad en het weer werkte perfect mee: strakblauwe lucht, stralende zon de hele ochtend en een lekker fris briesje dat het skiën extra fijn maakte en de middag kon niet beter. Vandaag werden we gewekt door drie ananassen met daarin Frouke, Eveline en Dorina, muziek op standje gevaarlijk, ogen open en hoppa eruit met een goed humeur.

Om 08.00 uur zaten we aan het ontbijt, iedereen al helemaal relaxed in de flow van de week. Om 09.04 rolde de bus weg. Vandaag geen hele lange skidag, maar lekker relaxed een paar rondjes maken op de pistes. De sneeuw was perfect, de zon scheen volop en iedereen skiede soepel en met een grote glimlach. Tussendoor even een drankje op een zonnig terrasje – puur genieten met het gezicht in de zon.

De wandelgroep had ook een kleine route af te leggen. Onderweg werden er nog wat sneeuwengelen gemaakt. De muziek stond aan en dat was best wel leuk! Na een kort uurtje lopen gingen we aan de heerlijke chocomel, koffie en wat fris om daarna terug te lopen voor de lunch.

Rond de middag verzamelden we bij Klause aan de piste voor de lunch. Wat een top plek! Lekker warm binnen of buiten in de zon, heerlijke gerechten op tafel: schnitzels, verse soepen, salades, pommes en pizza– iedereen smulde zich suf en de sfeer zat er goed in. Even goed bijtanken voor het hoogtepunt van de middag.

Na de lunch was het tijd voor iets heel anders: met z’n allen de bus in en door naar de snow tube baan! Op die grote banden naar beneden suizen – en wat ging dat hard! Gillend, lachend, spinnend, soms ondersteboven bovenkomen… iedereen had de tijd van z’n leven. De een ging als een raket, de ander probeerde een pirouette, en de joelende aanmoedigingen waren niet van de lucht. Zelfs de mensen die normaal wat rustiger aan doen, gingen vol gas mee. Een paar keer per persoon naar beneden en weer omhoog met de lift – pure fun, geen zorgen over bochten of techniek, gewoon losgaan.


Ik zou zeggen kijk naar de foto’s en jullie snappen ons.


Om een uur of 16.00 waren we weer terug in het hotel, moe van het lachen en het gegil, maar vooral superblij. Even douchen, opwarmen en om 18.00 uur lekker eten. Iedereen nog napratend over wie het hardst ging, wie het gekst viel en wie er bijna uit de baan vloog.

Om 18.00 gaan we aan tafel om te genieten van onze maaltijd. Om 20.00 gaan we Huttau in om een spannende tocht te maken. Hierover morgen meer.

Lieve groeten uit het besneeuwde, mooie en nu ook een beetje blauwe-billen-Oostenrijk! ☀️❄️😂


Donderdag 15 januari

Goedemorgen vanuit het mooie Oostenrijk! Vandaag begon de dag iets rustiger dan de rest van de week, maar met een lekker zonnetje dat er aardig doorheen kwam – zo nu en dan een wolkje, maar verder stralend en fris. We werden zoals iedere dag weer gewekt op een hele leuke manier met natuurlijk de muziek als ondersteuning, iedereen meteen wakker en klaar voor dag vijf.

Om 08.00 uur zaten we aan het ontbijt, de sfeer was relaxed maar ook een tikje bezorgd. Want voordat we überhaupt richting de pistes gingen, moest Jack eerst even langs de arts. Die kleine snee in zijn bil van de James Bond-actie van dinsdag werd nog eens goed bekeken en gehecht. Gelukkig: alles in orde, geen infectie, gewoon even rustig aan doen met zitten en de pleister droog houden. Jack kwam met een brede grijns terug bij de groep – “Alles is goed, jongens!” – en de groep kon opgelucht ademhalen.

Onderwijl was de bus richting de liften. Eenmaal boven op de berg begon de skidag lekker: de zon piepte regelmatig door, de pistes waren nog steeds prima en iedereen skiede soepel en met plezier. De vooruitgang van de week was echt goed te zien – bochten strakker, snelheid hoger, minder vallen.

Helaas was er toch nog een klein incidentje: Marco ging onderuit en kwam ongelukkig terecht. Gelukkig niets gebroken, maar wel een behoorlijk pijnlijke knie. De pistehulpdienst was er snel bij en Marco werd met de sneeuwscooter opgehaald en naar beneden gebracht. Rust is nu de remedie – even geen skiën meer vandaag, maar lekker in het zonnetje zitten met een ijszak en een kop warme chocomel. Marco hield de moed erin en lachte nog steeds mee met de rest van de groep.

Bij de overige kiërs ging het verder prima: Frouke met Marian, Lianne en Remon, Frederique en Wim met Henk, Dorina met Daniëlle, Giovanni met Sylvia, Bastiaan met Hans, Juliano met Harold – iedereen maakte mooie afdalingen en genoot van het wisselvallige maar fijne weer. Luuk en Jolanda deden het ook weer top als team. Henk werd door frederique en Wim keurig naar beneden geskied. Albert had een rustdag en Roos en Jopie dus ook.

De wandelgroep / langlauf groep had het hogerop gezocht. En ja hoor daar waren de loipes wel aanwezig. Meerdere kilometers zijn dan ook afgelegd. De wandelaars vonden snel de bergen sneeuw en zoals op de foto’s te zien is zat de sneeuw overal. Na een lekkere Lunch nog een aantal kilometers afgelegd en in de sneeuw diverse figuren gemaakt.  

Om 15.30 stond de bus weer klaar. Terug naar het hotel, even opwarmen, douchen en om 18.00 uur genoten we van een lekkere warme maaltijd. Iedereen moe, maar voldaan – en vooral blij dat het bij kleine ongemakken bleef vandaag.

En toen kwam het hoogtepunt van de avond: de bonte avond! De zaal was prachtig versierd, overal kleurrijke slingers, lampjes en een echte feeststemming. Wat een optredens, het was echt geweldig! De hele groep zat vol enthousiasme mee te klappen, mee te zingen en te juichen. Hier de line-up:

- Luuk – Dries Roelvink – Ja ja ik kom eraan 
- Mirella – Frozen 
- Albert en Marco – Het schooltje 
- Albert – Boudewijn de Groot – Avond 
- Dorina – Sela – Een toekomst vol van hoop 
- Dorina – In the jungle 
- Guus – Rob de Nijs – Ritme van de regen 
- Giovanni – Ad Inferos – De nachtwacht 
- Giovanni – Schemermeer – De nachtwacht 
- Sven – Nessun dorma – Paul Potts 
- Roel – Kabouter Plop (met nieuwe begeleiders) 
- Remon – Met de vlam in de pijp 
- Remon – Corry Konings – Mooi was die tijd 
- Juliano – Jorike – Vette boeren 
- Juliano – Jaap Reesema – Grijs 
- Eveline – Thomas Berge – Kan ik maar even bij je zijn 
- Eveline – Schatje mag ik je foto 
- Bastiaan – Wolter Kroes – Viva Hollandia 

Het was een bonte mix van emotie, humor, kippenvel en keiharde meezingers. De zaal stond op z’n kop, iedereen ging helemaal los en aan het eind sloot Albert zoals ieder jaar de avond af met zijn pianostuk en zong Avond van Boudewijn de Groot, Moe maar supertevreden kropen we uiteindelijk ons bed in – wat een topavond om deze mooie dag af te sluiten.

Morgen weer de laatste dag vol sneeuw en plezier. Hopelijk blijft het zonnetje schijnen en blijven de valpartijen beperkt tot de grappige soort.

Lieve groeten uit het zonnige-met-wolkjes, besneeuwde en altijd gezellige Oostenrijk! ☀️❄️🎤