reisverslag reis Bert 2026

Link naar het gastenboek:

 

Dag 1

Op vrijdag 16 januari was het dan zover. De bus vertrok weer richting Hüttau in Oostenrijk om onder leiding van onze Bert een mooie week te gaan beleven. De reis begon voorspoedig in Rotterdam, iedereen was ruim op tijd. Met gierende banden is de bus langs de opstapplaatsen Waddinxveen, Utrecht en Duiven gereden. Met dank aan Peter wie in Waddinxveen kwam helpen met het inladen van de bi-uniques. Ten slotte hebben we in Duitsland Suzanne en Marisca opgehaald. Nu was de groep compleet en kon de reis dan écht beginnen. Toen de klok op 00:00 sprong moest er gezongen worden: Reijer is jarig!!!

Ter hoogte van München hebben we een korte file gehad. Verder verliep de reis voorspoedig. Rond 11:45 zijn we aangekomen bij het vertrouwde Hotel Hubertushof. Hubert en Birgit hebben ons warm welkom geheten. Met zijn allen hebben we de bagage naar de kamers gebracht. De bekende pasta met rode saus stond voor ons klaar. Nadat we met elkaar de warme lunch hebben gegeten is een deel van de groep richting de skiverhuur gegaan om alles voor morgen in orde te maken. De rest van de groep is in het hotel gebleven om even bij te komen van de reis en de bagage uit te pakken.

Vlak voor het avondeten voegden de laatste gezichten zich bij de groep: Renate en Herbert zijn vanuit Duitsland met eigen vervoer deze kant op gekomen. Met zijn allen zijn we aan het avondmaal begonnen. Vanavond op het menu: wederom een lekker soepje met gezellig kleurtje waarvan iedereen zich dagelijks afvraagt welke smaak hierbij hoort. Aansluitend het saladebuffet waar onze Laura van heeft gesmuld. Na het diner is er opnieuw even gezongen voor de jarige job. Ook werd er mooi nieuws gedeeld: Nicole is geslaagd voor haar Social Work opleiding! Wat een top prestatie. Reijer en Nicole hebben samen een rondje drankjes getrakteerd aan de groep. Wat een feest! Ook is er even stil gestaan bij Bert: onze Bert heeft zijn positie als bestuurslid van SSO los gelaten. Maar: Bert blijft betrokken als reisleider.

Morgen is het dan zover: de wandelaars gaan op stap, de langlaufers gaan meters maken, en de skiërs gaan de pistes onveilig maken. Het weerbericht ziet er voor de aankomende dagen goed uit, er gaat een lekker zonnetje voor ons schijnen. In het reisverslag van morgen lezen jullie over de eerste avonturen van onze sterren in de sneeuw.

Voor de thuisblijvers wie een reactie of berichtje willen delen, dit kan via ons gastenboek. (Knop hier boven.)

Slaap lekker, en tot morgen!

Dag 2

Vandaag was het dan zover, onze eerste dag in de sneeuw! De dag begon met een lekker ontbijtje in ons hotel. De bus heeft eerst de langlaufers afgezet op locatie. Vervolgens ging de dag verder aan de voet van de Roter 8 met het klaar maken van alle spullen. Touwen nog in de knoop, headsets die paraat moesten worden gemaakt, bi-uniques die klaargestoomd moesten worden... Maar uiteraard kwam alles met de inzet van iedereen helemaal goed. We hadden er een heerlijk zonnetje bij vandaag. Diverse vakantiegangers vertellen hier een verhaaltje over hun dag.

Ella, deelneemster bij de langlaufers, vertelt over haar dag: we hebben lekker gelanglauft, dit ging heel erg super, ik heb chocomelk gedronken in een nieuw hotel in Flachau, en toen nog meer gelanglauft. Ella vertelt ook dat ze even gevallen is maar dat ze daarna dapper is verder gegaan. Het was een hele mooie dag om te langlaufen en ze heeft nieuwe dingen geleerd vandaag.

Barry, begeleider van Remco, vertelt over zijn dag: Remco en Kevin hebben samen met Barry, Marisca en Renate zes afdalingen gemaakt. Aan het begin van de dag heeft Barry gezegd: de deelnemer wie als eerste valt moet een rondje betalen. En dat is geworden... Remco! Hij heeft zich gelukkig niet bezeerd. Maar eigenlijk is Renate eerder dan Remco gevallen... Renate heeft vandaag voor het eerst met Kevin samen geskied. Renate is in opleiding om ook met Remco en Kevin mee te kunnen skiën. Dat gaat tot nu toe super goed!

Jorien, begeleider van Luc, vertelt over hun dag: lekker veel blauw geskied en uitgebreid geluncht. Even aan de rode piste geroken maar bij de tweede bult al onderuit gegaan dus van de rappe weer terug naar blauw. Morgen nieuwe poging. Einde middag alvast de ansichtkaarten gekocht, in de hoop dat ze binnen enkele dagen geschreven zijn. Heerlijke skidag gehad, zo zegt ie. En de gehuurde schoenen passen goed, ook al zijn ze moeizaam aan en uit te trekken. Hij skiet trouwens heel soepel de blauwe pistes af!

Terwijl Suzan dit reisverslag aan het schrijven is, en Herbert aan zijn pilsjes zit, stuurt Suzan de niet zo proactieve Herbert op pad om even verhaal te halen bij de wandelaars over vandaag.

We gaan in de tussentijd verder met de bi-uniques. Gerben vertelt tijdens het avondeten dat hij de dag begonnen is met Sieb. Maar... oepsie doepsie... Sieb zat onderweg naar de eerste afdaling zonder ski's in de gondel. Terwijl ik dit schrijf check ik dit even bij Sieb: "nee hoor dat is niet waar". Het is oke... iedereen maakt foutjes. (Ik ook. Deze volgt nog.) Gerben heeft dit met een grote glimlach zitten te vertellen tijdens het avondeten. Alle bi-unique skiërs hebben weer mooie afdalingen gemaakt vandaag. Met even in het zonnetje: Rien wie voor het eerst mee is en het hartstikke goed doet achter de bi-unique!

Inmiddels is Herbert terug met informatie over de wandelaars. Joke haar rugzak is vandaag gesneuveld. Van de week wordt er gekeken naar een nieuwe rugzak. Als dit niet lukt gaat ze hier naar kijken in Nederland. De wandelaars waren een beetje moe vandaag en moesten er weer even in komen. Dat is wel begrijpelijk na zo'n lange busreis. Joke kijkt uit naar de komende dagen wanneer zij gaat shoppen voor een mooie nieuwe trui (en rugzak).

De laatste afdaling van vandaag zijn Suzan en Laura met een aantal bi-uniquers mee geskied. De dag is afgelopen met een extra halte voor onze buschauffeur. Onze Laura is als raket iets voorbij de laatste afslag geskied... Haar begeleidster Suzan lette eventjes nét niet goed genoeg op, en kon haar gelukkig net bijhouden. Oeps! Laura en Suzan zijn naar het dal geskied en bij een andere parkeerplaats opgehaald. Eenmaal in de bus kregen Laura en Suzan een warm welkom applaus.

Op naar de avonturen van morgen!

Dag 3

Het veslag van dag drie, voor ons dag twee in de sneeuw. Wederom met een heerlijk zonnetje, wat een geluk!

Vandaag heeft Remco een stuk geskied zonder touw. Super knap van hem. Lisa heeft voor het eerst met "hand ski's" geskied waarmee zij de bi-unique zelf kan sturen waar Nicolien achter skiet. (Volgens Reijer schrijf ik dit als: "skiedt" met dt.) Zo kan Lisa haar eigen koers bepalen. Ook heel knap. Ype heeft vandaag met Patrick geskied, Gerben met Sieb, Nicole met Reijer en Goran met Mels. Het was goed te horen wanneer Ype en Patrick voorbij kwamen, Ype maakt namelijk de vrolijkste geluidjes wanneer zij samen de berg af sjezen. Yvette vertelt over haar dag met de bi-uniquers: vandaag zijn er zes afdalingen gedaan vanaf het bovenstation van de Roter 8. Yvette skiet met Rien maar heeft vandaag ook een afdaling gedaan met Sieb. Yvette vertelt dat zij en Sieb bij het bospad een klein stukje om zijn gegaan. Een avontuurtje van de route af.

Over de langlaufers: Ella, Jalbert en Fred hebben vandaag weer mooie meters gemaakt. Matthea was vanmorgen nog niet helemaal uitgeslapen. Daardoor was zij haar helm en handschoenen vergeten. Oepsie doepsie! Jalbert heeft vandaag tijdens het langlaufen een mooi kerkje bezocht. Deze komt voorbij tussen de foto's: de Josefskapelle. Ella heeft vandaag nog even verteld over gisteren: zij heeft gisteren magisch drinkwater gedronken... Ella, Fred en Edward hebben de dag rollend door de sneeuw afgesloten.

Joke is vandaag geslaagd voor haar nieuwe paarse trui en deze staat haar hartstikke goed!

De dag is afgesloten met een wandeling door het dorp. Tijdens deze wandeling is er een flink sneeuwballengevecht ontstaan bij de pinautomaat. Bij deze bekende pinautomaat geldt namelijk een ritueel: iedereen wie het aandurft om te pinnen tijdens deze wandeling wordt bekogeld met sneeuwballen. Er werd zelfs aan bomen geschud waar Matthea, Herbert en Laura onder stonden... de sneeuw vloog alle kanten op. Niemand was veilig! Bij terugkomst bij het hotel kwam de geur van gluhwein en lekkernijen van de BBQ ons tegemoet. Mels heeft zijn BBQ kunsten met ons gedeeld. Maar dat was nog niet alles. Toen de wandelaars buiten stonden met een glaasje gluhwein en een snack kwam Tom naar buiten met zijn trombone. Tom heeft een paar liedjes voor ons gespeeld!

Nu nog even nagenieten met een drankje aan de bar. Tot morgen!

Dag 4

Lieve allemaal, vanavond was het feestavond in de Musistadl in Flachau. Wij hebben de sterren van de hemel gedanst. Daarom moeten jullie helaas nog even geduld hebben... het reisverslag van dag 4 verschijnt morgen hier!

Dag 4 - take two!!!

Zo. Bijgekomen en fris en fruitig is de laptop opgestart om het reisverslag van dag 4 te schrijven. Daar hebben jullie vast in spanning op zitten wachten thuis...! We beginnen het reisverslag van dag 4 even met een hoogtepuntje van de avond ervoor: Ella heeft... jawel... GEDANST op Abba! Daar vielen toch wel een heleboel monden van open. Dag 4 is gestart met de wekdienst door Tom. Iedere dag gaat er iemand alle kamers langs om iedereen te wekken om stipt 07:00. En Tom deed dat met zijn trombone. Geen excuus dus om te laat aan de ontbijttafel te verschijnen. Het dagelijkse ritueel ziet er als volgt uit: 7 uur wekdienst, 8 uur ontbijt, 9 uur vertrekt de bus. Deze ochtend liep dit laatste toch even iets anders. De bus heeft een deur welke opent naar de lift om de rolstoelen de bus in te liften. Deze deur zat behoorlijk vast gevroren. Maar geen zorgen: de technische mannen stonden paraat. Dani, de zoon van Hubert en Birgit, kwam te hulp met heet water. Monique en Matthea hadden verlengsnoeren en föhns in de aanslag. Uiteindelijk waren de föhns niet nodig, de deur ging open! Iets later dan gepland, zo rond 09:15, vertrok de bus naar de Roter 8.

Gisteren was het, ja, alwéér een heerlijk zonnige dag. De pistes lagen er top bij. Waar er de eerste dagen nog wel eens bulten waren rond het einde van de middag, blijven de pistes de laatste dagen lekker strak. Marisca vertelt over de derde dag in de sneeuw: we skiën met z’n achten en noemen ons de skibende van ellende. Deze bende bestaat uit: Tom, Aart, Lucienne, Barry, Remco, Kevin, Renate en Marisca. Super veel skiplezier en veel lol, ook in de liften wordt er uitgebreid gezongen en flauwekul uitgehaald. En Renate is in opleiding bij Marisca en doet het super goed samen met Kevin. Vanmiddag zelfs van het midden station tot beneden helemaal gedaan. Super spannend, vooral voor Renate, maar ze heeft het top gedaan! Remco en Barry hadden een afslag gemist, waardoor ze helemaal naar boven moesten wandelen. Doodvermoeiend, maar wel een goede oefening voor de Nijmeegse vierdaagse die Kevin en Remco gaan wandelen. En Tom, Aart en Lucienne hebben gewoon heerlijk geskied met deze bende samen! Top dag dus bij de skibende van ellende, op naar de volgende dag in de sneeuw.

Jorien vertelt over Luc zijn dag: vanmorgen in een gezellig groepje (met een bizarre naam) op pad gegaan. Echter, halverwege de ochtend zijn we (= Luc & Jorine) ze allemaal kwijtgeraakt. Gingen we te snel? Tussen de middag in Flachau gesmuld van de lekkerste kaiserschmarrn van het gehele gebied. Na de lunch retour naar Wagrain via een funpark, waar we zonder te haperen doorheen sjeesden. In een stoeltjeslift, kijkend naar een drukke piste, kwam Luc tot de volgende conclusie: ‘Eigenlijk zijn die mensen idioten, ze skiën steeds van de berg af en laten zich dan weer omhoog brengen, wat een rare wezens." Halverwege de middag was Luc behoorlijk moegeskied (we waren aardig wat rode pistes afgedenderd) en had hij meer zin om te shoppen dan nog verder op de latten te staan. Dus sprongen we op een skibus naar de Spacejet in Flachau. Daar waren we snel uitgekeken op de winkels maar de busreis beviel wel. We reden met een andere skibus lekker terug naar Wagrain naar de warme chocolademelk in groter gezelschap. Later in buurtsuper van Hüttau scheermesjes gekocht en nu zit hij frisgedoucht en gladgeschoren achter een heerlijk glas weissenbier (alcoholvrij, dus geen zorgen maken thuis) te wachten tot de soep op tafel komt.

Ype heeft met Herbert geskied. Herbert mocht zijn kunsten achter de bi-unique laten zien. En dat heeft hij top gedaan! Dat maakt dan maar weer een beetje al die flauwe grapjes goed die Herbert de hele dag door maakt. En misschien ook het snurken snachts... nee dat toch niet. Daar baalt Suzan nog wel een beetje van. Laura heeft weer een paar mooie zwarte pistes gedaan. En zelfs een racebaan. Deze meid gaat als een raket!

Tijd voor het avondeten. Vanavond staat Bert zijn favoriet op het menu: broccoli! Misschien dat we hem daarom geen reisleider moeten noemen, maar reis"lijder". Arme man... We beginnen voor de broccoli met een lekkere tomatensoep. Joke geeft aan toch wel de ballen in de soep gemist te hebben. Maar Joke was niet de enige die graag ballen in de soep had gehad. Dat moest ik er wel even bij vermelden.

En ja, toen was het tijd voor, FEEST! De Musistadl in Flachau! De sterren zijn van de hemel gedanst. Bij binnenkomst, nog voor de band gestart was, stond Laura al te swingen op de muziek die gedraaid werd. Af en toe even een glaasje water haar kant op, of een toiletbezoek, maar afgezien daarvan heeft zij de dansvloer absoluut niet verlaten. De rolstoelen van Yvette en Lisa gingen de lucht in. En Laura uiteindelijk ook! Allemaal dankzij de spierballen van Herbert en Sieb. Excuus voor de lezers thuis, gisteren is iedereen na een avond dansen voldaan naar bed gegaan. Maar..... uiteraard niet zonder nog een kleine oepsie doepsie. Nadat de laatste drankjes aan de bar gedronken zijn bleek de sleutel naar de kamer van Remco en Kevin kwijt. Begeleiders Marisca en Suzanne zijn de zoektocht gestart. Gelukkig sliep nog niet iedereen. Mels was in gedachten al logeerplaatsen aan het maken in zijn kamer. Maar wat bleek, de sleutel zat in Kevin zijn broekzak. Gelukkig maar, want Kevin en Remco hadden geen oog dicht gedaan met dat gesnurk van Mels.

Dag 5

Eigen schuld dikke bult voor de schrijfster van het reisverslag: vandaag schrijven we dag 4, én dag 5. Dag 5 zijn we begonnen zonder wekdienst. Lekker rustig voor de verandering. Maar ook deze ochtend stond om 8 uur het ontbijt klaar en vertrok de bus om 9 uur. Dus iedereen werd fris en fruitig om dezelfde tijd aan tafel en in de bus verwacht!

Vandaag is er alleen de ochtend actie geweest in de sneeuw. Tom, Lucienne en Aart zijn naar Flachau geskied. Tussen de middag heeft Tom lekker bij de Wideralm gegeten: grillworst met frietjes. In de middag heeft Tom twee afdalingen van het middenstation gedaan. Daarna heeft Tom een afdaling gedaan in de bi-unique met Sieb. Hij noemt dit als "vet en een adrenalinekick". Super stoer! Tom heeft dit jaar een nieuwe skibroek. Daarom skiet hij waarschijnlijk zo snel. Remco heeft ook een bi-unique afdaling gedaan met Barry achter de bi-unique.

Vanmiddag vertrokken de arrensleeën met paarden ervoor om een super mooie tocht te maken door het witte landschap. De foto's zeggen genoeg! Deze tocht gaat langs mooie landschappen naar een heel leuk restaurantje boven op de berg. Hier hebben ze écht de -aller- lekkerste kaiserschmarrn, en dat kan de schrijfster uit ervaring bevestigen.

Gisteren zijn de feestgangers in de Musistadl een potentiële nieuwe begeleider tegen gekomen. Deze jongeman was zo enthousiast dat hij vandaag even bij de bi-uniquers is komen kijken. In de middag zijn er een aantal bi-uniquers achter gebleven om tijdens de paardentocht wat extra afdalingen te maken. Er zijn vandaag maar liefst 8!!! afdalingen gedaan door de bi-uniquers van de Roter 8! De potentiële nieuwe begeleider heeft een ritje gemaakt in de bi-unique met Sieb er achter. Hij kwam met trillende handen de bi-unique uit. Zó leuk vond hij dit. Mocht hij mee lezen, tot volgend jaar?

Vanavond zijn de voorbereidingen voor morgen in volle gang. De geluidsinstallatie is getest, de planning wordt uitgeschreven... er zijn namelijk een aantal top artiesten aanwezig in Flachau wie morgen hun talenten gaan tonen. Jullie raden het al, dit zijn natuurlijk de sterren van SSO. Morgen is het zover: de enige echte bonte avond gaat weer plaats vinden. Bereid jullie maar alvast voor op het reisverslag van morgen!

Dag 6 - to be continued

Lieve allemaal, dag 6 is een bijzondere... nog niet de laatste dag in de sneeuw, maar wel de laatste nacht met elkaar in hotel Hubertushof. En dag 6 betekent: bonte avond. Nu kunnen jullie je vast voorstellen dat de line up van deze bonte avond niet mis was. Er stond heel wat talent op de planning. En ik kan jullie alvast vertellen... er is genoten. Het uitschrijven van deze avond laat nog héél eventjes op zich wachten. Er worden op dit moment druk tassen ingepakt voordat we aan het laatste ontbijt gaan. Vandaag gaan we de sneeuw nog in. Normaliter tot 16:00, vandaag vetrekt de bus al om 15:00 richting hotel. Dit geeft iedereen voldoende tijd om zich nog even op te frissen voor het avondeten en de laatste spullen in te pakken. Vanavond om 20:00 zal de bus gaan vertrekken om aan de terugreis te beginnen. Vanuit de bus zullen alle laatste avonturen voor jullie op papier worden gezet. Geen zorgen, die mooie line up wordt snel met jullie gedeeld. We houden het nog even spannend. Tot snel!

HET VERVOLG!

Vanuit de bus, welke om 20:20 vertrokken is vanuit Hüttau, vervolgen we het reisverslag van dag 6. We laten de lezers thuis niet langer in spanning wachten op deze mooie verhalen. De bonte avond begon met een hele strenge ticketcontrole door reis"lijder" Bert. Bert zag er strak op toe dat iedereen zijn ticket liet zien. Er stonden ten slotte behoorlijke optredens op de planning. DJ Patrick zat klaar achter de geluidsinstallatie. Presentator Herbert nam nog een laatste keer de line up door. (Dat was maar goed ook, want Yvette bleek nog niet in de planning te staan.) Toen iedereen eenmaal plaats had genomen in de zaal kon de bonte avond dan écht gaan beginnen.

We nemen jullie even mee door de line up!*
Act 1: Ella - zelf geschreven gedicht - we weten allemaal dat Ella creatief met woorden is. We hebben dit jaar opnieuw van haar schrijf kunsten mogen mee genieten.
Act 2: Laura - this is what you came for - Laura heeft de sterren van de hemel gezongen en de zaal was mee aan het swingen! Ze zag er prachtig uit.
Act 3: Ella - rap - alsof we nog niet genoeg talent van Ella gehoord hadden, heeft Ella ook nog eens een rap laten horen.
Act 4: Gerben - moppen - Gerben heeft er voor gezorgd dat iedereen even op scherp werd gezet. Gerben heeft de zaal aan het lachen gemaakt maar vooral ook even goed aan het denken gezet. Ik neem jullie hier even in mee. "Het is groen en het weegt niet veel." Het antwoord? Deze lezen jullie onder aan dit reisverslag van dag 6.
Act 5: Ype - liefs uit Londen, bløf - Ype heeft een prachtig lied gezongen, de zaal was er stil van. Al werd er uiteraard ook actief mee gezongen.
Act 6: Gerben - scouting nummer - ook voor Gerben geldt: we mochten nóg een keer van zijn talent genieten. Deze keer zong hij een scouting lied.
Act 7: Tom - carnaval nummers op de Trombone - hebben jullie mee gelezen over die wekdienst door Tom en zijn trombone? Tom heeft ons opnieuw laten genieten van zijn Trombone kunsten door een paar feestelijke carnavals nummers te spelen. Iedereen wie een nummer herkende werd gevraagd lekker mee te zingen!
Act 8: Bacardi boys - sweet caroline - de SSO groep hoef ik niet te vertellen wie dit zijn. Voor de lezers thuis: dit zijn onze Kevin en Remco natuurlijk. Zoals ieder jaar weer in indrukwekkende outfit. Dit jaar met een riem vol blikjeshouders en een feestelijk rieten hoedje waar ook de blikjes op stonden. Samen hebben zij sweet caroline gezongen. Het was een feestje.
Act 9: Tom - engelbewaarder - ook Tom maakte ons heel blij met een tweede act, namelijk het nummer engelbewaarder.
Act 10: Bacardi boys - blikkendag - goed passend bij de outfit hebben de bacardi boys de avond afgesloten met het nummer blikkendag.

*Even en kleine kanttekening, het zou zomaar kunnen dat de volgorde van bovenstaande nét niet helemaal klopt. Daar biedt de schrijfster haar excuus voor aan. Presentator Herbert is achtergebleven in hotel Hubertushof terwijl dit stuk vanuit de bus geschreven wordt.

En toen... toen gingen alle stoelen opzij. De zaal werd leeg gemaakt. Er werd nog nagezongen, gedanst en gesprongen! Maar zoals ieder jaar is dit niet het einde van de bonte avond. We sluiten de bonte avond namelijk áltijd met een mooi ritueel af. De hele groep, alle deelnemers en alle begeleiders, gaan met elkaar in een kring staan. We geven elkaar een hand, of leggen een arm op de schouder van de persoon naast ons, en zingen met elkaar het nummer "you'll never walk alone". Na een mooie week is dit toch altijd wel een intiem en emotioneel moment met elkaar. Vanuit perspectief van de schrijfster: een kippenvel momentje waar tijdens de traantjes voorzichtig wel eens naar boven proberen te komen. Maar die slikken we dan als grote meid snel weg. Er zijn namelijk geen woorden om te omschrijven hoe warm een week op reis met SSO aanvoelt. Iedereen staat onvoorwaardelijk voor elkaar klaar.

Deze alinea wordt nu voor de derde keer geschreven. Het geduld van de schrijfster wordt even op de proef gesteld. De internetverbinding is twee keer weg gevallen nadat de bus staande is gehouden voor een paspoort controle. Maar hier komt ie, we herschrijven deze alinea gewoon nog een keer. Wanneer de bonte avond is afgesloten is het tijd voor de jaarlijkse ontgroeningen. Wie denkt bijna zijn of haar eerste SSO week te hebben afgerond komt daar natuurlijk niet zo maar mee weg. Hubert beschikt namelijk over diverse spelletjes om nieuwe begeleiders mee te grazen te nemen achter de bar. Dit jaar was onze Rien aan de beurt. Wat er bij hem is uitgehaald? Dat blijft natuurlijk geheim. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat toekomstige begeleiders hier kunnen lezen wat hen te wachten staat. Dan hebben we nog onze Sieb. Sieb is inmiddels negen keer mee geweest en heeft iemand deze week in vertrouwen ingefluisterd nog nooit ontgroend te zijn geweest. Dat hoeft hij uiteraard geen twee keer te zeggen. Ook Sieb was de klos. Deze alinea sluiten we af met een opmerking die Barry door de bus roept: “DAT WAS DE DOUANE MENEER!” - voor de Jochem Meijer kenners, afkomstig uit de Bonaire meneer.